ผมได้ย้ายเนื้อหาและบทความทั้งหมดไปที่
คุณสามารถเข้าไปดูเนื้อหาใหม่ๆได้ที่เว็บไซต์ดังกล่าวครับ
————————————————————————–
หลังจากที่เรากดชักโครก
อ่านหนังสือวิทยาศาสตร์เล่มนึง
เค้าบอกว่า
มีการวิจัยและทดลองตอนเรากดชักโครกหลังขี้เสร็จเนี่ย
ละอองน้ำจากชักโครกจะนำพาขี้ เยี่ยว คราบไคล
ซึ่งเป็นอณูเล็กๆ มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น
ลอยฟุ้งขึ้นเกาะตามเสื้อตามแขนเราทั่วร่างกาย
รู้อย่างนี้มันน่าเจ็บใจ
กรู….ก็ปล่อยของกรูลงไปตะกี้
มึ๊งงง..ก็ดันจะเอามันขึ้นมาคืนกรูอีกทำไม
แล้วก็น่าเจ็บใจกว่า
คือมันไม่มีอะไรจะวิจัยกันแล้วใช่มั๊ย
มานั่งวิจัยคนกดชักโครก
แนะนำนะ ถ้าเราจีบสาวแล้วเดทกันเนี่ย
แล้วสาวเนี่ยขอตัวเข้าห้องน้ำ
จบกันเลยนะ จะหอมจะจับมือนี่ลำบากแล้ว
เป็นอุนจิวู้แม่น ร่างกายถูกปกป้องด้วยขี้ของเธอเอง
บอกเธอเลยนะ ว่าอย่าโดนตัวเรา
คือผู้หญิงไม่มีวันจะเข้าใจหรอก
ว่าผู้ชายอย่างเราๆ ซีเรียสกับเรื่องนี้มาก
สุขภาพและอนามัยของเรา
อย่ามาให้เราแปดเปื้อน
ถ้าพูดแล้วยังเข้ามาใกล้ เราจะขอเลิกกันทันที
โอเค๊
•
วันก่อนผมกดชักโครกไม่ลง
แปลกใจจริงๆ คือเราก็ไม่เคยยัดทิชชู่หรืออะไรให้มันตันเลยนะ
กดไป 2-3 ที น้องสมรกับทิดอ่ำหมุนติ้วๆ ผลุ่บเข้าไปแล้วก็เด้งมา
คือสมรกับทิดอ่ำเป็นลูกผมเอง คลอดมันทางตูด
สงสัยอะไรอีกมั๊ย
ยังๆ ยัง บางคนยังทำหน้าสงสัยอีก
คนที่มีประสบการณ์ปัญหาส้วมตันเนี่ย คงเข้าใจ
คือเรารู้ปัญหานะ แต่เราไม่อยากจะไปมองปัญหาเลย
เออ ลูกเราก็จริง แต่ตายแต่เกิดเลย
ออกมาร้องดังจ๋อมทีเดียวก็ตายเลย
เราก็เลยไม่ค่อยรู้สึกผูกพันธ์กันเท่าไหร่
อ่ะปิดฝาชักโครก กด ครึ่กกกก ครอกกกก
ผลุ่บๆๆๆๆ ซู่ววววว์
อ่ะไปยัง เปิดฝา
อ่าหายไปแล้ว
สักพัก โผล่หน้ามาจากรู
ต๊ะเอ๋
โอ๊ย!!
ฉัด! ถีบฝาชักโครกลงโครม
“แอนๆ”
ตะโกนเรียกยายแอน
แอนทำไรกับชักโครกป่าววะเนี่ย
“ทำไมอ่ะ”
“มันตัน”
“แอนไม่ได้ทำไรเลยนะ”
“ไม่ได้ทำไรแล้วทำไมมันตัน”
“เอาเศษข้าวลงไปนิดเดียวเอง ไม่น่าทำให้ตันหรอก”
ทำยังไงดี โทรเรียกช่าง
15 นาทีผ่านไป
ก๊อกๆ
“ห้องนี้บ่ขรั่บ ส้วมตั้น”
“ใช่ๆ พี่ดูให้หน่อย”
ช่างเดินถือไม้อะไรนะ เรียกไม่ถูก
ที่มันเป็นยางๆ ทรงถ้วยอ่ะ
ถือมาอันนึง
ก็พาเค้าเข้าไปในห้องน้ำ
พอเปิดฝาปุ๊บ
ลูกผมตอนนี้สภาพไม่ค่อยสมประกอบแล้ว
คอขาด แขนหลุด แต่ก็ยังเงยหน้ามามองหน้าพ่อมัน
เฮียแกไม่พูดพร่ำทำเพลง จ่อไม้ลงไปแล้วก็กด บุ่บ บุ่บ
บุ่บ
บุ่บ
บุ่บ
“มันติดอีหยังน้อ”
บุ่บ
บุ่บ
“หืมม”
..
บุ่บ
“ได้ป่ะพี่”
“รอจั๊กเดี๋ยว ไปเอาเครื่องปั่นก่อน”
ช่างเดินออกไป
ผมชะเง้อไปดูสภาพศพ
เฮ้ย
มันไม่ตาย มันไม่ยอมไปไหนเลย
อะไรเนี่ย นี่เรื่องใหญ่ล่ะมั๊งแล้ว
ช้างหรือควายว่ะนะไปอุดส้วม
10 นาที ช่างมาใหม่
“ต้องใช้เครื่องปั่นขรั่บ มันบ่ลง”
“เอาเลยพี่”
เครื่องที่เค้ายกมาเป็นเครื่องไฟฟ้าขนาดเท่าหม้อหุงข้าว
ปลายเป็นลวดยาวขนาดใหญ่
ซึ่งพอกดสวิทย์มันจะหมุนติ้วๆ
ผมก็เพิ่งจะรู้ว่าอ้อ ในโลกเรามีเครื่องมือปั่นขี้ด้วย
ว่าแล้วก็เสียบปลั๊ก ช่างก็แยงลวดเข้าไปจนมิดเลย
กดสวิทย์ป๊าบ
วี๊ดดด คึ้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วี๊ดดดดดดดดดดดดดด คึ้กกกกๆๆๆๆ
ตะแว่ว ตะแว่ว ตะแว่ว แว่ว แว่ว
วืด…….
“เป็นไงมั่งพี่ ลงมั๊ย”
ผมพูดพรางเอาผ้าขนหนูส่งให้ช่างเช็ดน้องขี้ที่ติดตามตัวและแขนขา
“มั๋น บ่ลงน่ะสิขรั่บ สงสัยมั๊นจะใหญ่มาก”
คิดในใจ ขี้ยายแอนแน่ๆ
แม่งเห็นท้องผูก รูตูดตันหลายวัน
มันต้องปล่อยตัวอะไรลงไปในชักโครกแน่ๆ
“เดี๋ยวจะต้องยกชักโครกล่ะขรั่บ เดี๋ยวมาขรั่บ”
ว่าแล้วช่างออกไปเอาเครื่องมือยกชักโครก
เฮ้ย นี่ถึงกับยกชักโครกเลยนี่อะไรกันเนี่ย
ไม่คิดว่ามันจะใหญ่หลวงขนาดนี้
10 นาทีช่างมา
ถือกระป๋องโบกปูนมาสองกระป๋อง
อุปกรณ์ฉาบ ,งัดแงะ สารพัด
“เอาเลยนะขรั่บ”
“ขรั่บ เอาเลยขรั่บอ้าย”
โป๊ก โป๊ก
ปึง ปึง
ปึง
ปึง
เสียงดังมาก
ผมเดินออกไปนอกห้องถามยายแอน
“แอน สารภาพมาซะดี ทิ้งอะไรลงไป”
“เอ๊ะ บอกว่าเศษข้าว ไม่ใช่แอนแน่ๆ หนูลงไปตายหรือเปล่า”
เอาวะ เชื่อละกัน แอนมันคงไม่ทำอะไรบ้าๆ แน่
“เจอแล้วขรั่บ ส้วมตั๋นเพราะไอ้นี่เอง”
ผมได้ยินปุ๊บรีบวิ่งไปทันที
“อะไรๆ ครับพี่”
วิ่งไปนี่คืออยากเห็นมากๆ
ช่างยกชักโครกตะแคงแล้วชี้ให้ดู
ผมตาเหลือกโปนนึกไม่ถึงว่าจะเห็น
สิ่งที่อุดตัน สะกัดกั้นน้องสมรและทิดอ่ำไม่ให้ไปที่ชอบที่ชอบก็คือ
“เปลือกหอยลายผัดเผ็ด”
หอยลายสุดอร่อยที่ผมเพิ่งกินเสร็จก่อนไปขี้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
จำนวนมันมหาศาลเท่ากับจำนวนที่ผมกินไป
การเรียงตัวของมันแม้แต่น้ำก็ยากที่จะไหลผ่าน
ณ บัดนี้
หอยที่ถูกผมกินไป
ได้กลับไปสู่เปลือกหอยบ้านเดิมที่มันจากมาแล้ว
ช่างหันมามองหน้าผมแล้วพูดเสียงกึ่งกระซิบเบาๆ
“แฟนคุณแน่ๆ ขรั่บ….”
ขรั่บ!
———————————–
รู้ต้นเหตุปัญหา แต่เราทำอะไรมันไม่ได้
รู้ต้นเหตุปัญหา แต่เราทำอะไรมันไม่ได้
Advertisement
ดีนะที่ฉันปิดฝาทุกครั้งหลังกดชักโคก ขี้เลยไม่ติดตัว
555+ ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี้ยว่าส้วมเมิงเป็นถังขยะด้วย
สาระพัดสิ่งปติกูน(มันเขียนไงวะไอ้ปัดติกูลเนี้ย)ชำระล้างที่โถส้วม
ปฏิกูล
ไม่ได้อ่านสำนวนแบบนี้มานานมากเลย
วันนี้โอกาสดี หนีร้อนเข้ามาท่องสเปซ
เลยเห็นมีการอัพเดตบล็อกใหม่ เข้ามาอ่านแล้ว
ไม่ผิดหวังครับพี่น้อง สำนวนยังฮาได้ใจเหมือนเดิม
แอนเอาหอยไปทิ้งแล้วต่อไปแกจะกินไรวะโอ๋ 555+
ชีวิตจริงๆของเอง คิดให้ฮาฮา ให้ได้แบบนี้สิวะ เรื่องเหี้ยๆในชีวิต บางเรื่องมันเปลียนแปลงไปได้ดี ด้วยการปรับวิธีมอง แต่ไม่ได้เปลียนอุคมคตินะวะ
ขำอ๊ะ
ขำมากๆเลย เชื่อแล้วว่าโลกนี้มีคนบ้า500จำพวก
จริงๆแล้วหลงเข้ามาในสเปซนี้ด้วยคำว่า ตายแล้วไปไหน
ไม่อยากจะเชื่อว่ามาเจออะไรฮาๆที่นี่ ติดใจ เลยเข้ามาดูทุกอัน
ฮาอยู่คนเดียวจนน้องว่าบ้า สุดท้ายทุกวันนี้มันก็บ้าไปแล้วเหมือนกัน