รายการ มนุษย์โลกปีกแข็งบทความเพื่อเยาวชนกาดอยังเล็กอ่านเตรียมกระดาษหนึ่งแผ่น ให้จดชื่อว่าทั้ง 6 ตัวเป็นอะไร หลายท่าน ยังไม่รู้ ทุกวันนี้เราอยู่ร่วมกับเค้าใกล้ชิดกันมากแค่ไหนบางคนอาจจะชื่นชอบเค้า เพราะเค้าเป็นแหล่งอาหารชั้นเยี่ยมแต่บางคนอาจจะเกลียดไปเลย เพราะพวกเค้ามักเข่นฆ่าพวกเราจุดไหนที่ใครจะคิดยังไง มันขึ้นอยู่กับว่า พวกคุณเป็นตัวอะไรด้วยเหมือนกันแต่อย่างไรก็ตาม เราก็อยากรับฟังจากหลายๆ ความคิดเห็นเรามาเริ่มจากคุณเมล กิ๊บสันกันเลยครับ เมล์ กิ๊บสัน" แน่นอนว่าผมต้องชอบมนุษย์ เพราะสิ่งที่ผมกินอยู่ทุกวันนี้ก็เป็นเศษซากจากเนื้อหนังมนุษย์มนุษย์มองไม่เห็นพวกเรา เราอยู่บนเตียง บนโซฟา อยู่ทุกที่ๆ มนุษย์อยู่พวกเค้าไม่เคยรู้เลยว่า บนเตียงนอนของเค้า มีพวกเรานอนเป็นเพื่อนนับล้านเราตัวเล็ก พวกเค้ามองไม่เห็น เรากินน้ำลายเค้าบนหมอนเป็นของหวานแต่ก็อย่างว่า เราไม่เป็นอันตราย ผู้หญิงบางคนอาจจะกรี๊ดกร๊าดถ้ารู้ว่าเราขี้บนที่นอนของเค้าแต่ก็เสียใจที่ทำให้บางคนเป็นโรคหอบหืดเพราะขี้ของเรา สิ่งที่เราชอบไปอยู่ที่สุดคือกางเกงในที่นั่นมีเศษผิวหนังแห้งๆ อร่อยน่าดู บางทีก็มีลูกตัวเล็กๆ หัวโตหางยาวของมนุษย์เป็นเพื่อนคุย" ขอบคุณ เมล์ กิ๊บสันมากครับ ต่อด้วยอีกความเห็น จากคุณจูเลียร์ โรเบิร์ต บุคคลประจำบ้านอีกคนนึงของมนุษย์ จูเลียร์ โรเบิร์ต "ถามว่าฉันชอบมนุษย์มั๊ย ชั้นตอบไม่ได้ เพราะถ้าไม่มีมนุษย์ ชั้นก็กินของเหลวจากสัตว์อื่นมนุษย์ไม่มีความหมายสำหรับชั้น และพวกเค้าก็ชอบหาวิธีกำจัดเราต่างๆ นาๆของเหลวที่เราดูดไปก็ไม่ได้เป็นปริมาณที่มาก เมื่อเทียบกับขนาดตัวอันมหึมาของเค้ามันก็เหมือน เอ่อ..เหมือน กาแฟแก้วนึงบนตึก 100 ชั้นพวกเค้าก็อาจจะไม่ชอบน้ำลายของชั้น เพราะน้ำลายชั้นทำให้ของเหลวของพวกเค้าไม่แข็งตัวมันทำให้พวกเค้าหงุดหงิดจนพาลกับสามีชั้น [...]
Archive for the ‘เรื่องเขียน’ Category
28 Days Live in Bangkok ไปดูหนังเรื่อง 28 Weeks มา ก่อนหน้านั้นก็ดู 28 Days ก่อนหน้านั้นก็ดู Dawn of the Dead Shaw of the Dead Land of the Dead นี่ยังไม่นับรวมหนังแนวยิงผี House of The Dead Resident Evil แล้วก็ Series ซอมบี้ผีๆ ทั้งหลาย บางเรื่องเกิดในคุก ติดเชื้อแล้วดันไปแพร่คนในคุก ติดเกาะมั่ง ติดในตึกมั่ง หรือไปติดที่ต่างดาวเลยก็มี เอ๊อ! ชอบแนวนี้จริงๆ ชอบบรรยากาศที่คนต้องขังตัวเองไว้ในบ้าน กันไม่ให้พวกซอมบี้จากข้างนอกมันเห็นหรือหลุดเข้ามา ชอบการดิ้นรนเพื่อหาอาหารประทังชีวิต แต่เรื่องที่ให้บรรยากาศแบบนี้ได้ จริงๆ มีแค่ 2 เรื่องเอง [...]
เราลอยอยู่บนความว่างเปล่า ผมเคยอยู่ชมรมดาราศาสตร์ มีเรื่องมาแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับจักรวาลที่ได้อ่านได้เรียนมา ก่อนที่ผมจะลืมเลือน จะคัดเฉพาะเรื่องระดับพรีเมี่ยมที่อยู่ในหัวตอนนี้ แล้วรับรองว่าบางเรื่องต้องไม่เคยได้ยินมาก่อนแน่ๆ พร้อมจะเอาตัวออกจากโลกไปเที่ยวจักรวาลกับผมหรือยัง ถ้าพร้อมแล้ว เริ่มเลย ************************************************* ระยะห่างระหว่างโลกกับดาวอังคาร ถ้าสมมุติโลกมีขนาดเท่าลูกแก้วนี้ [ โลก ] ดาวอังคารจะอยู่ห่างออกไป 50 เมตร ************************************************* ระบบสุริยะของเรามีพระอาทิตย์เป็นดาวฤกษ์เพียงดวงเดียว ส่วนดาวฤกษ์ดวงอื่นที่อยู่ใกล้เรามากที่สุด ชื่อว่าดาว พร็อกซิมา เซนทอรี ถ้าสมมุติพระอาทิตย์ขนาดเท่ากับ 2.50 เซนติเมตร [ sun ] ดาวพร็อกซิมาจะอยู่ห่างจากกรอบที่ผมวาดนี้ เป็นระยะทาง 6,436 กิโลเมตร ************************************************* กาแล็กซีทางช้างเผือกมีดาวมากมาย หากเราจะนั่งนับดาวในทางช้างเผือกนี้ให้ครบทุกดวง อาจต้องใช้เวลา 6,000 ปี [...]
พ่อตัวจริง ผมชื่อชาติ วัย 32 ปี ทำงานเป็นลูกจ้างงานช่างฝีมือในโรงงานอุตสาหกรรมแห่งหนึ่ง ปัจจุบัน ผมมีภรรยาแล้วแต่ยังไม่แต่งงาน ลูกชายวัย 5 ขวบของผมกำลังซุกซนและน่ารัก เค้าเติบโตไปพร้อมๆ กับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นตามตัว ผมและครอบครัวมีฐานะลำบาก แฟนผมเธอขายของชำร่วยทำเองอยู่หน้าโรงงาน รายได้ไม่ค่อยดีนัก บางวันขายไม่ออกจริงๆ เธอก็ต้องพาลูกชายไปช่วยขายตามร้านอาหาร ส่วนผมเป็นช่างฝีมือประจำโรงงานแห่งนึ้ แต่ยอมรับว่าฝีมือผมเองก็ไม่ได้ดีเด่นอะไร อาศัยลักจำจากช่างคนอื่นๆ ที่ทำเก่ง ที่มาทำงานที่นี่ได้ เพราะผู้จัดการคนเก่าได้ช่วยเหลือผมโดยเข้ามาฝากฝังไว้กับที่นี่ เค้าเป็นเหมือน "พ่อ" คนนึงของผม แต่ตอนนี้เค้าเกษียณแล้ว และมีผู้จัดการคนใหม่เข้ามา เป็นคนหนุ่มไฟแรงทีเดียว เค้าปรับการทำงานใหม่ยกครัว เปลี่ยนจากช่างที่ทำตามแบบเดิมๆ ให้กลายเป็นช่างที่มีไอเดียสร้างสินค้าใหม่ๆ เข้าตลาด ปัญหาตกถึงผม ที่ความรู้และความสามารถไปไม่ถึงอย่างที่เค้าต้องการ ในขณะที่ช่างคนอื่นๆ ปรับตัวกันอย่างทันท่วงที ผมถูกเรียกเข้าไปแล้วบีบให้เซ็นต์ลาออก ด้วยเหตุผลที่ผลงานที่ผมทำต่ำกว่ามาตรฐานในโรงงานที่กำหนด ผมกลับมาบ้านด้วยสมองที่มึนงง ระหว่างทางกลับบ้าน ผมเฝ้าครุ่นคิดตลอดทาง ผมกลัวที่จะต้องเข้าบ้าน [...]
มูลค่าของเด็กหญิงส้ม เด็กหญิงส้มกำเนิดลืมตาดูโลก โดย พ่อแม่ สี่เดือน ได้รับของใช้ ค่านม ค่าผ้าอ้อม โดย คุณตา คุณยาย หนึ่งขวบของเล่นชิ้นใหญ่ สามล้อปั่น โดย น้า ห้าขวบเข้าโรงเรียน หัดเขียนหนังสือ โดย คุณครู [...]
แมงสาบยักษ์ คืนก่อนผมฝันน่ากลัวที่สุดในชีวิต ว่ามีแมลงสาบเท่าตึก 3 ชั้น อยู่ข้างนอกอพาร์ทเม้นท์ โดยมีลูกๆ ของมันขนาดเท่าฝ่ามือยั๊วเยี๊ยะๆ เดินๆ บินๆ อยู่นอกห้อง เป็นแสนๆ ตัว อารมณ์ประมาณ Draw of The Dead คือเราไม่กล้าออกจากห้อง ล็อคสนิท เอาตู้กันประตู ปิดกระจกหน้าต่าง แล้วเห็นตัวแม่บินหึ่งๆ ไปมาอยู่บนฟ้า ผู้คนข้างนอกกรี๊ดร้องเพราะโดนแมลงสาบแดก มันแทะหัวแล้วชอนไชไปตามรูของร่างกาย ผมเอาเทปกาวมากันรู้อากาศในห้องหมด กันมันเข้ามา เสียงข้างนอกห้องประตู มีแต่เสียงปีกมันบิน คนข้างห้องๆ กรี๊ดร้องออกมาที่มันหลุดเข้าไปได้ ผมตื่นตระหนกสุดขีด ฉับพลันประตูมีเสียงกระแทก แมงสาบกำลังกระแทกเพื่อพังประตูผม แมงสาบกำลังกระแทกประตู… แมงสาบบ้านพ่อมึงสิ กระแทกประตู ทำไงได้ ฝันนี่หว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้ แมงสาบนับล้านตัวกำลังจะพังประตูผม มันกำลังจะเข้ามา ผมแบกเตียงมากั้นไว้ รู้สึกแสงในห้องมืดดำกระทันหัน มองไปนอกหน้าต่าง แมงสาบตัวแม่เกาะผนังตึกอยู่ ท้องลายๆ ในระยะ Zoom [...]
จุดจบของสรรพสิ่ง หนึ่ง มะดม สอง ปีดม สาม ใบดม สี่ บูนดม ห้า ปรัมดม หก ปะมุย เจ็ด ปัมปิน แปด ปัมใบ เก้า ปัมปูน สิบ ดับ การได้รู้การนับเลขหนึ่งถึงสิบของเขมร ทำให้รู้ว่า เราไม่ควรเอามาเทสต์เครื่องเสียง เพราะพอนับถึงสิบ เสียงมันก็จะดับ เกี่ยวมั๊ย ไม่เกี่ยว + + + + + + + + + + + + + + + [...]
เรื่องของดาวดาว ก่อนอื่น ต้องขอเปิดตัวด้วยรูป Profile อันใหม่ แท่นแท้นแท๊น <—– ด้านข้างๆ ภาพหัวเราะอันสุดอุบาทว์จังไรนี้ มิได้จัดฉากแต่อย่างใด แต่ได้มาจากน้องที่ถ่ายผมตอนเล่น Webcam ตอนส่งมาให้ ผมฮากลิ้งเลย ไม่คิดว่าตัวเองจะหัวเราะได้อุบาทว์ชาติชั่วขนาดนี้ แต่ผมชอบนะ มันธรรมชาติดี ผมว่ารูป Profile นี่มีส่วนต่อการเยี่ยมชม Spaces จริงๆ นะ คนที่ไม่ลงรูป Profile ตัวเอง สังเกตว่าจะมีคนเข้าไป Comment น้อยมาก เทียบกับสาวๆ สวยๆ ที่ลง Profile หน้าตูมๆ ขาวๆ สว่างๆ หูยยยยยยยยยย ตูม! โดยเฉพาะผมและพี่ยิ่ง เป็นต้น [...]
ยี้..แมลงสาบ แมลงสาบ เป็นสัตว์ยุคดึกดำบรรพ์ที่มีการเปลี่ยนรูปร่างถึงปัจจุบันเพียงแค่ขนาดรูปร่างเท่านั้น จากหลักฐานจะพบว่า แมลงสาบยุคดึกดำบรรพ์มีความยาว 3 ฟุต เข้!!นึกภาพไม่ออกให้นึกถึงกระจาดตากปลาแห้งของยายเรานั่นล่ะ บรื๋อๆๆ อี๋แหวะๆ ผมถือเป็นผู้ชายหน้าตาดีคนนึง ที่เกลียดแมลงสาบชนิดไม่เผาผีกันเลย ชีวิตผมไม่จำเป็นจะไม่ฆ่าสัตว์ ถ้าเป็นยุงไม่กวนใจมากจะไม่ตบ แต่ถ้าเจอแมลงสาบในห้องตัวเองเมื่อไหร่ มึงตาย!!! การมีแมลงสาบในห้องนอน ถือเป็นฝันร้าย หากเห็นตัวแล้วผมไม่สามารถกำจัดมันได้ในตอนนั้น ผมจะไม่ยอมนอนเด็ดขาด ต่อให้มันหนีมันออกนอกห้องหรือบินหนีไปแล้ว ถ้าไม่เห็นกับตานี่เอามีดมาแทงผมให้ตายจะดีกว่าถ้าจะบังคับให้ผมนอน ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้เคยมีมาแล้ว ผมรื้อตู้ รื้อเตียงออกหมดห้องตอนตีหนึ่ง ก็หามันไม่เจอ เลยตัดสินใจ… โทรไปหาเพื่อน ตรู๊ด ตรู๊ด "เฮ้ย! คืนนี้ Gu ขอไปนอนห้องเมิงหน่อยดิ" (ถ้าเพื่อนสังเกตดีๆ จะรู้ว่าผมพูดด้วยน้ำตานองหน้า) แมลงสาบเป็นสัตว์ที่นับถือซาตานชั่วร้ายในขุมนรกเป็นลัทธิ ก่อนมันจะเกิดมาบนโลกมนุษย์ จะถูกสั่งจากปีศาจร้ายให้ขึ้นมาแดกสิ่งมีชีวิตแมลงสาบจะเป็นจำพวกเคร่งลัทธิมาก สังเกตได้จากบนหัวมันจะมีธูปยาวๆ สองดอก กระดกไปกระดกมาเพื่อบูชาซาตานตลอดเวลา ชีวิตมันเกิดมาเพื่อสร้างเสียงหวีดร้องจากมนุษย์ ไม่เว้นแม้แต่ผู้ชายแมนๆ อย่างผม [...]
