มัธยมปลาย

Posted: March 14, 2006 in ผองเพื่อน
  
 

-= ประสบการณ์ในรั้วโรงเรียน =-

  
 

  :: ต่อยกันปั๊ดล่า ::

          สมัยเรียน เห็นเพื่อนชกต่อยกันเป็นเรื่องปกติ ด้วยที่เราอยู่โรงเรียนผู้ชาย โอกาสกระทบกระทั่งมีสูง แต่ก็ไม่เคยถึงขนาดยกพวกตีใคร ส่วนใหญ่จะต่อยกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

          นึกย้อนกลับไปเราเองก็ขำๆ บางทีก็ต่อยกันเพราะแค่เถียงว่าพ่อใครหล่อกว่ากัน ตอนแรกก็แซวเล่นกันขำๆ แต่สักพักเริ่มลามปามไปถึงขนาดนับเส้นผมว่าพ่อใครหัวล้านกว่ากัน  อันนี้เลยทนไม่ได้ ต่อยกันซะงั้น
          ถ้าเป็นเด็กสมัยนั้นจะเห็นได้ชัดว่าก่อนเริ่มต่อยจะเริ่มด้วยการท้าทาย การอวดเบ่งว่าตัวเองมีกำลังเหนือกว่า เป็นสัณชาตญาณมนุษย์ที่ต้องการยุติข้อขัดแย้งด้วยการใช้กำลัง
          จริงๆ แล้ว ผมเป็นคนที่ค่อนข้างรักสงบอย่างมาก (+ป๊อด)  โอกาสต่อยกับเพื่อนมีน้อยมาก ด้วยอาศัยเป็นคนตลกโปกฮา เพื่อนๆ จึงไว้เป็นคนท้ายๆ สำหรับเวลามีอาการอยากทำร้ายสิ่งมีชีวิต เพราะอย่างน้อยเวลามันเครียด ผมก็ยังทำให้มันหัวเราะได้
          เห็นเพื่อนต่อยตีกันมาก็เยอะ บางทีดูรุนแรงจนขนาดเราต้องวิ่งออกไปห่างๆ กลัวโดนลูกหลง แต่วันนึงกลับไม่คิดว่าตัวเองต้องเป็นนักมวยเหมือนกัน..
          “ไอ้เหม็น” เป็นเพื่อนสมัยเรียนตั้งแต่ ม.1 ตัวมันใหญ่ขนาดสามควายโอบ หน้าตาเหมือนทาเคอิ นักซู่โม่อย่างกับพี่น้อง ต่างกันแค่ส้นทีน มันเน่าระดับอัปยศ 5 ดาว เหม็นตั้งแต่ตีนยันถุงตีน ลามปามไปที่รองเท้าบาจามันด้วย ชนิดที่ว่าถ้าบอกว่ามันเหยียบอีเห็นเน่าหน้าบ้านทุกวันก่อนมาเรียน ทุกคนจะเชื่อมันทันทีโดยไม่มีคำถามว่า “จริงหรือ” แน่นอน
           เปล่าเลย! ผมไม่ได้ต่อยกับไอ้เหม็น เพราะมันเป็นเพื่อนรักผมมาก แต่ผมต่อยคนที่ด่าไอ้เหม็นว่า ตีนมันเหม็น ใช่ ผมต่อยคนที่พูดความจริง ดูเหมือนผมผิด แต่ผมไม่ชอบคนที่ด่าคนที่ไม่ทำอะไรผิด ชีวิตมันเกิดมาอาภัพอยู่แล้ว การไปด่าว่ามันเสียๆ หายๆ ต่อหน้าคนอื่น ต่อหน้าผู้หญิง ว่า “ไอ้สัด ตีนเมิงเหม็นขนาดนี้ เมิงไปตัดตีนออกแล้วใส่ขาเทียมป่ะ”  ผมได้ยินปุ๊บ แม้จะเห็นด้วยกับคนพูด 1000 เปอร์เซ็นต์ แต่ก็ทำให้ผมฉุน เพื่อนผมคนอื่นมาหยาม ผมยอมไม่ได้!
          ผมตะโกนเหวกออกมา “เฮ้ย เมิงพูดงี้ ปากเมิงเหม็นกว่าส้นตีนมันอีกนะ”  ไอ้คนด่ามันตกใจ  ผมพูดต่ออย่างลูกผู้ชาย “ไอ้เหม็น เมิงยอมได้ไง ไอ้เฮี้ย เป็นกรูต่อยปากแมร่งแล้ว” 
         ไอ้เหม็นนิ่ง ผมโยนเผือกร้อนให้มัน แต่มันดันไม่รับ ความซวยก็เลยตกมาที่ตัวผมเต็มๆ
         “อ้าว! กุว่าไม่ต้องไอ้เหม็นหรอก เมิงกับกุตัวๆ ดีกว่า”
 
 
ซวย!
 
        ซวยดิ ซวย ซวยแบบหมดทางเลี่ยง เราปากดีไปแล้ว ผู้หญิงก็เริ่มมามุงดูเยอะ ถ้าไม่มีผู้หญิงมุงผมหนีไปแล้วครับ แต่นี่เราต้องแมน ถ้าผมหนีไปความเป็นแมนในสายตาสาวๆ ที่บิดาผมสั่งสอนไว้จะต้องส่งผลเสียถึงชาติตระกูล
        “เอาดิ”  ว่าแล้วเอาอกไปกระแทกอกมัน
 
(ถ้ามันสัมผัสได้ คงจะรู้สึกหัวใจที่ผมเต้นรัวๆๆๆๆ ราวๆ 1,500 ครั้งต่อนาที)
ผมมีความหวังเดียวคือทำข่มขู่เข้าไว้ให้มันกลัวจะได้ไม่ต่อยกับเรา
 
        “เอาเลย!” มันผลักอกผม
        ผมผลักอกมัน “เอาเด้!!”    (ผมตกใจว่าผลักมันแรงไปหรือเปล่า)
        “เมิงก่อนเลย”  มันท้า
        “เมิงเอาก่อน” ผมท้ากลับ  (ต่อยเมิงก่อน เมิงก็ต่อยกะกุจริงๆ อ่ะจิ)
        “เมิงเอาก่อน” มันผลักอกผมอีก (เอ๊ะ จะมาผลักไรนัก มันเสียหลักนะ)
        “แม่งเอ๊ย!” ผมทำท่าง้างหมัดค้างไว้อย่างงั้น นึกออกมั๊ย ทำง้างหมัดแต่ไม่ชกอ่ะ แล้วก็ร้อง “แม่งเอ๊ยๆ” แล้วก็ฟอร์มทำกระตุกๆ มือหน่อย มันเอามั่ง กัวเสียท่าที “ทำไมๆ” แล้วง้างหมัดตามผม แต่ยกศอกสูงกว่าผมประมาณ 3 นิ้ว บ่งบอกความเหนือกว่า
       เหมือนสวรรค์ประทานพร ไอ้เหม็นมากระชากแขน บอก “เฮ้ยอย่าๆ”
       ในช่วงเวลานั้นผมมีความรู้สึกหมดทุกข์ในหลุมดำจากห้วงอวกาศทันที เหม็นมันมากระชากแขนผม ผมดีดตัวออกไปตามมันทีและกระเด็นออกไปห่างเว่อร์เล็กน้อย
       ไม่รอช้า ผมไม่ปล่อยโอกาสในการชิ่งออกจากสนามครั้งนี้หลุดลอย
       “ไอ้เหม็น มึง! มาห้ามกรูทำไม แม่งเอ๊ย! ต่อไปเมิงช่วยตัวเองนะ ไอ้สัด” พูดจบปุ๊บผมหันหลังกลับเดินขึ้นบันไดเรียนทันที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– จบแล้ว –
 
 
 
 
ทำไมอ่ะ เนี่ย ประสบการณ์อันสุดระทึกของผม ไม่เป็นผมอ่ะ ไม่เข้าใจหรอก
ต่อยกันทำไม ต่อยแล้วได้อะไร ฮี่โธ่! ผมไม่เอาความไฮโซของผมลงไปเกลือกกลั้วกับเรื่องแบบนี้หรอก มันเรื่องเด็กๆ
 
ถ้ามีปัญหามาต่อยกันปั๊ดล่า!
 
 
 
 
—————————————————————————–
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ป.ล. หลังจากนั้นไอ้เหม็นโดนต่อยหางตาแตกยับเยิน
 
 
 
 
————————————————————————————
 
 
 
-= ทุกที =-
 
 
  • ผมขาดสอบทีไร ครูออกข้อสอบกล้วยๆ ทุกที
  • เวลาที่ผมเข้าห้องเรียนสาย ครูต้องขานชื่อไปแล้วสิบนาทีทั้งปี
  • จดหมายลับถูกยัดใส่มือผมเมื่อไหร่ ครูต้องรู้ว่ากำลังเล่นส่ง จ.ม.ลับกันทุกที
  • ท้องเสียขี้จะไหล วิ่งเข้าไปห้องน้ำเจอคนขี้ไม่ราดน้ำทุกที
  • วันไหนผมไม่ได้เอาหนังสือเรียนไป ครูเรียกผมลุกขึ้นอ่านออกเสียงทั้งปี
  • ผมใช้เพื่อนเป็นพ่อสื่อจีบสาวคนไหน ไม่นานมันเป็นแฟนกันทุกที
  • ผมรอใช้โต๊ะปิงปอง พอถึงคิวผมเมื่อไหร่ กระดิ่งเข้าเรียนดังทันที
  • นานๆ จะลอกการบ้านเพื่อนที แต่พอลอกทีไร มันทำผิดหมดทุกที
  • เมื่อใดมีคนเรียกชื่อ “ตาวันชัย” ผมวิ่งไปกระโดดต่อยมันทันที
  • นักเรียนหญิงตีกันเมื่อไหร่ มันแหกชั้นในกันเป็นบุญตาทุกที
  • มีหญิงที่มาชอบผมคนไหน …….แม่ง…………….มักอ้วนสิ้นดี
  • สวดมนตร์วิชาพุทธศาสนาทีไร อยู่ข้างหลังไอ้ถุงเท้าเหม็นทุกที (กราบ)
  • ผมเกลียดอาจารย์คนไหน สุดท้ายจะรู้ว่าเขาอยากให้ผม..ได้ดี

 *****************************************************

-= นายวิธาน ไอ้เด็กเชี่ย!! =-
 
 

             วิชาศิลปะเป็นวิชาที่ผมชอบมาก แต่แปลกจริงๆ ผมวาดรูปไม่เก่งเลย แต่ถ้าให้วาดรูปอวัยวะเพศชายลงสมุดการบ้านเพื่อนนี่ ผมวาดอย่างเหมือน และเป็นอะไรที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก คือถ้าเพื่อนเปิดมาเจอดุ้นนี้ในสมุดเมื่อไหร่ รู้ทันทีว่าเป็นผมอ่ะ

       วันนึงมีเรียนวิชาศิลปะ 1 อาจารย์สอนให้วาดรูปธรรมชาติ อาจารย์คนนี้ใจดีมาก ตอนสอนก็จะบอกนะ วาดยังไงให้คนดูรู้ว่าเราใส่ความรู้สึกตอนนั้นไปด้วย วาดใบไม้ยังไงให้ดูเป็นพุ่มๆ วาดยังไงให้พริ้ว~  นายวิธานนั่งมึนครับ ธรรมชาติคืออะไรเหรอ ใช่นมที่เป็นเต้าๆ ป่ะ

      นักเรียนครับ วาดเสร็จแล้วให้เขียนลายเซ็นต์มาที่มุมภาพด้วยนะครับ แล้วตรงนี้บังคับนะครับ ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นทำให้เป็นนิสัย เวลาเราสร้างผลงานอะไรขึ้นมา ต้องสร้างประทับให้คนอื่นรู้นะครับว่าเราทำ เราสร้าง แล้วครูจะบวกให้ฟรี 1 คะแนน สำหรับลายเซ็นต์นะครับ

(   -___-) oh!

   

นายวิธานได้ยินประโยคสุดท้ายพอดี

————————– หมดคาบวิชาศิลปะ ส่งงาน ———————-

             “วิธาน! มานี่ซิ นี่อะไร” อาจารย์เรียกผมไปที่โต๊ะนั่งหลังจากกำลังตรวจงานและให้คะแนนตอนท้ายคาบ

             “ไหน อ๋อ ลายเซ็นต์ผมเองครับ”  นายวิธานยิ้มอายๆ เล็กน้อย เพราะเพิ่งหัดเขียนลายเซ็นต์ตะกี้เอง

             ครูทำคิ้วย่นปนยิ้มๆ ตามภาษาครูใจดี “ลายเซ็นต์น่ะ เขาเซ็นต์แค่มุมเดียว แต่นี่เธอเล่นเซ็นต์ทุกมุม สี่มุมเลยเนี่ยนะ”

             วิธานยิ้มอย่างชัยชนะ “แหะๆ ผมอยากได้ฟรี 4 คะแนนอ่ะครับ”

 

 

น่าสงสารครูดีๆ คนนึง

*************************************

          

โรงเรียน เบญจมราชูทิศ จันทบุรี

ข้อคิดวันนี้ :

               “ข้อดีของการโดนมดกัดหนังเจี๊ยว จะทำให้เจี๊ยวเราเพิ่มขนาดขึ้นชั่วคราว”

จาก ดร.วิธาน มดกัดไข่ (เมื่อเช้า)
16 มี.ค. 49

———————————————————————————

“ความเป็นกลาง ไม่ใช่เป็นการปล่อยวาง แต่เป็นการรู้ข้อมูลรอบด้านแล้วเลือกใช้ข้อมูลที่ถูกต้อง”

Comments
  1. Charoen says:

    โรคจิตตั้งแต่เด็ก………..

  2. Net says:

    ขยันอัพจริงๆ
     
    ปล. โรคจิตแต่เด็กจริงๆ

  3. Ging says:

    วันเวลาดีๆ เหล่านั้น เธอยังคงจำมันได้ไหม~ น่าสนุกดีเน๊อะ…

  4. Ormmy says:

    แล้วไม ตอนสุดท้ายไอเเหม็นโดนต่อยอ่ะ แล้วโอ๋วิ่งเข้าห้องน้ำเลยป่ะ (กัวจนฉี่ราด) 5555 

  5. Vazzup says:

    ก็ไอ้เหม็นจะเดินตามมาเหมือนกัน แล้วเจือกพูดประโยคทิ้งท้ายกับไอ้นั่นว่า "แก้ไขที่ปากเหม็นๆ เมิงก่อนนะ"
     

  6. napadol says:

    ตาโอ๋ป๊อด ปากเก่ง เก่งแต่ปาก ไม่แน่จิงก้อหุบตุดไปเรยปะ *0*

  7. Cooll3owTa says:

    ดีใจที่มีเพื่อนแบบคุณเหม็นนะคะ เสียใจกะคุณเหม็นด้วยที่มีเพื่อนแบบคุณพี่โอ๋ วิธาน

  8. Vazzup says:

    เพื่อนโอ๋หล่ออ่ะ

  9. Wasu says:

    ม. 1 ก้อ เป็นแบบนี้แหละ .

  10. Yingyo says:

    5555555+

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s