พ่อตัวจริง

Posted: March 11, 2007 in เรื่องเขียน

พ่อตัวจริง
 
 
 
ผมชื่อชาติ วัย 32 ปี
ทำงานเป็นลูกจ้างงานช่างฝีมือในโรงงานอุตสาหกรรมแห่งหนึ่ง
 
ปัจจุบัน ผมมีภรรยาแล้วแต่ยังไม่แต่งงาน
ลูกชายวัย 5 ขวบของผมกำลังซุกซนและน่ารัก
 
เค้าเติบโตไปพร้อมๆ กับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นตามตัว
 
ผมและครอบครัวมีฐานะลำบาก แฟนผมเธอขายของชำร่วยทำเองอยู่หน้าโรงงาน
รายได้ไม่ค่อยดีนัก บางวันขายไม่ออกจริงๆ เธอก็ต้องพาลูกชายไปช่วยขายตามร้านอาหาร
 
ส่วนผมเป็นช่างฝีมือประจำโรงงานแห่งนึ้
แต่ยอมรับว่าฝีมือผมเองก็ไม่ได้ดีเด่นอะไร อาศัยลักจำจากช่างคนอื่นๆ ที่ทำเก่ง
ที่มาทำงานที่นี่ได้ เพราะผู้จัดการคนเก่าได้ช่วยเหลือผมโดยเข้ามาฝากฝังไว้กับที่นี่
เค้าเป็นเหมือน "พ่อ" คนนึงของผม
 
แต่ตอนนี้เค้าเกษียณแล้ว และมีผู้จัดการคนใหม่เข้ามา เป็นคนหนุ่มไฟแรงทีเดียว
เค้าปรับการทำงานใหม่ยกครัว เปลี่ยนจากช่างที่ทำตามแบบเดิมๆ
ให้กลายเป็นช่างที่มีไอเดียสร้างสินค้าใหม่ๆ เข้าตลาด
 
ปัญหาตกถึงผม ที่ความรู้และความสามารถไปไม่ถึงอย่างที่เค้าต้องการ
ในขณะที่ช่างคนอื่นๆ ปรับตัวกันอย่างทันท่วงที
 
 
ผมถูกเรียกเข้าไปแล้วบีบให้เซ็นต์ลาออก
ด้วยเหตุผลที่ผลงานที่ผมทำต่ำกว่ามาตรฐานในโรงงานที่กำหนด
 
ผมกลับมาบ้านด้วยสมองที่มึนงง
ระหว่างทางกลับบ้าน ผมเฝ้าครุ่นคิดตลอดทาง
ผมกลัวที่จะต้องเข้าบ้าน
 
ผมไม่โทษว่าใครผิด
ตัวผมนี่แหละที่เป็นคนทำตัวเอง
ผมเองที่พาครอบครัวมาลำบากขนาดนี้
 
ตั้งแต่ผมเรียนจบมา ชีวิตก็ระหกระเหินมาตลอด ไม่มีที่ไหนรับผมเข้าทำงานเลย
ทุกอย่างมันดูเลวร้ายไปตั้งแต่ผมถูกตัดขาดจาก "พ่อ" แท้ๆ ของผม เมื่อสิบกว่าปีก่อน
 
แต่ตอนนั้นด้วยใจที่ถือดีและทะนงว่าตัวเองไม่เคยคิดหวังพึ่งพ่อแม่ตัวเอง
ผมมีเพื่อนมากมาย พวกเขาช่วยลงขันให้ผมพักอยู่ กทม.
ทำให้ผมพบกับแฟนคนปัจจุบัน และได้รู้จักกับเจ้านายเก่าที่ช่วยเหลือผมทุกอย่าง
ผมวาดฝันไปไกลกับชีวิตเหล่านั้น
 
 
ผมเดินมาถึงบ้านแล้ว
ลูกชายผมนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของแฟนผม
ผมเดินเข้าไปลูบหัวลูกชายตัวน้อยเบาๆ
พรุ่งนี้จะพูดกับครอบครัวยังไงว่าหัวหน้าครอบครัวตกงานแล้ว
จะพูดกับลูกยังไงว่าพรุ่งนี้พ่อไม่มีงานทำ
พ่อไม่มีความสามารถอะไรเลยที่จะไปสู้กับเขา
ที่ลูกต้องอดมื้อกินมื้อทุกวันนี้ เพราะพ่อแท้ๆ
 
น้ำตาผมไหลริน
" พ่อขอโทษนะลูก"
 
 
ผมเดินออกมาจากตรงนั้น
 
ชีวิตที่ผ่านมาผมทำตัวเหลวไหล และเชื่อเพื่อนตลอดเวลา
เพื่อนเฮไหน ผมเฮนั่น และตลอดช่วงเรียนนั้น ผมทำตัวไร้สาระและเลวทราม
ถ้าผมเชื่อที่พ่อพูดสักนิด ผมก็คงไม่หมดสิ้นทุกอย่างเหมือนอย่างวันนี้
 
ผมเดินผ่านโต๊ะวางของ
สายตาผมเหลือบเห็นกรอบรูปเล็กๆ ใบหนึ่ง
ซึ่งเมื่อก่อนเป็นรูปที่ผมเคยภาคภูมิใจ
ผมถือมันขึ้นมา และฉีกมันเป็นชิ้นๆ
 
ผมรู้สึกโล่งใจประหลาด
 
ผมตัดสินใจได้แล้ว 
ที่ต้องทำเป็นสิ่งแรกในวันพรุ่งนี้ ก็คือโทรหา "พ่อ"
ผมจะขอกลับไป ไม่ว่ายังไงผมก็เชื่อว่าพ่อก็ต้องให้อภัย
 
ผมจะขอแก้ไขสิ่งที่ผมทำความชั่วต่ำช้าในอดีต
ผมจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพื่อลูกชายผมจะไม่เป็นอย่างผม
ผมจะเริ่มหัดเรียนรู้งานใหม่ ให้ทันกับคนเก่งคนอื่นที่นับวันจะมีมากขึ้นเรื่อยๆ 
 
ผมทิ้งรูปถ่ายที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ใบนั้นลงถังขยะ
 
รูปถ่ายที่ผมกับเพื่อนตอนสมัยเรียน
ด้านหลังเป็นกำแพงที่ถูกฉีดด้วยสเปรย์
 เป็นข้อความตัวใหญ่ที่ผมพ่นมันกับมือ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เทคโน’วะ คงคา   พ่อ  ทุก’ถาบัน"
 
 
 
 
 
 
———————————————————————–
เรื่องแต่ง – บันดาลใจจากตอนนั่งอึในห้องน้ำศูนย์ท้องฟ้าจำลองกรุงเทพ
 
 
 
 

Comments
  1. Yingyot says:

    พี่เข้าไปอึหรือว่าพี่กะไปนอนครับ ^^\’ 
     
    แต่เรื่องก็ ok ดีครับ

  2. Vazzup says:

    ข้อดีของข้อความบนกำแพง คือทำให้ผมขี้ได้โดยไม่ต้องหาหนังสือเข้าไปอ่าน
    แต่แหม จริงๆ เลย มันจะเขียนจะพ่นในห้องน้ำตึกวิทยาศาสตร์ทำไม ในเมื่อทั้งตัวมัน ทั้งคู่อริ ไม่เคยคิดจะศึกษาหาความรู้
     คงจะได้มาอ่านกันหรอกนะ
     
    จริงๆ เลย

  3. Bo says:

    โดน . . .

  4. None says:

    เป็นธรรมชาติของวัยรุ่นที่มักจะเฮตามเพื่อน เป็นหน้าที่ของพ่อแม่ที่ต้องเขาใจ ให้คำปรึกษา คอยดูแลอยู่ห่างๆ เพราะวัยรุ่นยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ
     
    แต่ถ้ามีคนอย่างนี้จริงๆ ก็น่าชื่นชมที่เป็นคนที่ไม่ท้อถอย เมื่อมีความผิดพลาดขึ้นก็ไม่โทษคนอื่น หันมามองตัวเอง ยอมรับผิดและพร้อมที่จะปรับปรุงตัวเอง

  5. None says:

    อ่านเรื่องน้องส้มแล้วเหมือนพ่อแม่รังแกฉัน

  6. Ja says:

    ไอเดียขี้…

  7. Peerapat says:

    อืม…
    เอ็งเก่ง

  8. m i says:

    แอบมาฮา เวลางาน…555

  9. T ¡ K 2ÕÖ8 says:

    แต่งไปด้าย !!! … (จินตนาการมากมายเจงๆ)

  10. Jrome says:

    อืม หักมุมตอนจบได้เฉียบคมเหมือนเดิมครับพี่ ^^

  11. Keh says:

    ดีนะมาอ่าน โดนใจจริงๆ

  12. *SeeLuw* says:

    เฮ้อ…อนาคตของชาติ
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s